Obiecano Stuartom powrót na tron przy warunkiem niemniej jednak zatwierdzenia wolności sumienia, uznania nienaruszalności dóbr nabytych wewnątrz czasie rewolucji dodatkowo wyrzeczenia się dążeń do władzy absolutnej. W 1660 roku na króla został wybrany na wskroś parlament Karol II Stuart. Władca represjonował przywódców rewolucji także sprawców śmierci swojego ojca, natomiast równolegle prowadził efektywną politykę handlową także kolonialną. Odrestaurował Izbę Lordów również uzupełnił Izbę Gmin. Zdobył poplecznictwo grupy polityków-arystokratów (później nazwaną torysami). Właściwie cofnął wszystkie postanowienia również ustawy rewolucjonistów. Pojawiła się do wnętrza tym czasie (nazwana następnie Wigami) zgrupowanie możnych mieszczan. Ich sukcesem stało się uchwalenie Habeas Corpus Act do wnętrza 1679 roku. Ustawa ta gwarantowała wszystkim nietykalność osobistą, wtedy tylko po uzyskaniu pisemnego nakazu sądu jest dozwolone było zatrzymać daną osobę. Następcą Karola stał się jego towarzysz Jakub II, mimo to nie potrafił gorsza połowa wydłużyć polityki swojego brata. Dążył do przywrócenia katolicyzmu (sam był gorliwym katolikiem), chciał więzić rolę parlamentu również wpisać monarchię absolutną. Przez to stracił zaufanie całego społeczeństwa. Widząc społeczne niezadowolenie trusia uciekł do Irlandii, gdzie utworzył wojska mając cel na odzyskanie tronu. W 1688 roku Wigowie również torysi zaproponowali pomimo tego koronę córce Jakuba II, Marii, protestantce. Po względnie krótkich walkach wewnątrz Irlandii wojska zdetronizowanego monarchy zostały pokonane.